سایبان آرامش ما ماییم

آخرین آغاز

proxima2007 — Tue, 22 Dec 2009 16:32:18 GMT

عالم همه در طواف عشق است و دایره دار این طواف حسین (ع) است.

پ.ن:

عزیزم به خاطر تمام مهربونی ها و همراهی کردن هات بینهایت سپاسگذارم .

شمارش

proxima2007 — Tue, 08 Dec 2009 16:10:18 GMT

به يكديگر عشق بورزيد،اما از عشق بند مسازيد.

بگذاريد عشق دريايي مواج باشد در مبان سواحل روح شما...

با هم بخوانيد و برقصيد و شادمان باشيد،اما بگذاريد هر يك از شما تنها باشد،

همچون سيم هاي عود كه تنها هستند،گرچه با يك نغمه به ارتعاش در مي آيند.

دل هاي خود را به يكديگر بدهيد،اما نه براي نگه داشتن.

زيرا تنها دست زندگي شايسته است دل هاي شما را نگه دارد.

در كنار يكديگر بايستيد،اما نه بسيار نزديك به يكديگر:

زيرا ستون هاي معبد جداي از هم مي ايستند.

و درخت بلوط و درخت سرو در سايه هم نمي بالند.

جبران خليل جبران

پ.ن:

امروز 17، شمارش شروع شد. ميگفتند وقتي ميخوايد درختي ببريد تو فصل سرما اين كار انجام بديد كه درخت زنده و سرسبز نيست اما درختي كه من كاشتم و پرورش دادم تو اين فصل ها سرسبزتر از هميشه هست.

هميشه تو تصمیم هاي مهم زندگيم دل و عقلم يكي بودن هر جا هم دلم مصمم تر بود عقلم ياري ميكرد و دليل مياورد.اما اين بار ديگه يكي نيستند به اندازه كافي به حرف دل بودم ديگه ميخوام اين تقابل پايان بدم .بينهايت برام سخته اونقدر كه حتي نميتونم در موردش فكر كنم فقط اميدوارم و منتظر كه شايد...

utopia نازنین من دعا کن اشتباه نکرده باشم .

پروردگارا ياريم كن آنچه را دانسته يا ندانسته ميشكنم دل نباشد.

من شادم و لبخند ميزنم . و ميخوام شما هم شاد باشي و لبخند بزني حتي اگه..

نایافته

proxima2007 — Thu, 12 Nov 2009 18:04:18 GMT

نايافته

گفتي كه:

-چوخورشيد ،زنم سوي تو پر.

چون ماه،شبي مي كشم از پنجره سر!

اندوه كه خورشيد شدي،

تنگ غروب!

افسوس، كه مهتاب شدي

وقت سحر!

فريدون مشيري

پ.ن:

مطمئن بودم به من سر میزنی

proxima2007 — Fri, 23 Oct 2009 08:15:18 GMT

یک شبي مجنون نمازش را شکست

بي وضو در کوچه ليلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود

سجده اي زد بر لب درگاه او

پُر ز ليلا شد دل پر آه او

گفت يا رب از چه خوارم کرده اي

بر صليب عشق دارم کرده اي

جام ليلا را به دستم داده اي

وندر اين بازي شکستم داده اي

نيشتر عشقش به جانم مي زني

دردم از ليلاست آنم مي زني

خسته ام زين عشق، دل خونم نکن

من که مجنونم تو مجنونم نکن

مرد اين بازيچه ديگر نيستم

اين تو و ليلاي تو… من نيستم

گفت اي ديوانه! ليلايت منم

در رگ پنهان و پيدايت منم

سالها با جور ليلا ساختي

من کنارت بودم و نشناختي

عشق ليلا در دلت انداختم

صد قمار عشق يکجا باختم

کردمت آواره صحرا نشد

گفتم عاقل مي شوي اما نشد

سوختم در حسرت يک يا ربت

غير ليلا بر نيامد از لبت

روز و شب او را صدا کردي ولي

ديدم امشب با مني گفتم بلي

مطمئن بودم به من سر مي زني

در حريم خانه ام در مي زني

حال اين ليلا که خوارت کرده بود

درس عشقش بي قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم

صد چو ليلا کشته در راهت کنم

منسوب به مرتضی عبداللهی

پ.ن:

تا شهریور ۸۸ همه چیز بایگانی شد.

مرد!!

proxima2007 — Fri, 09 Oct 2009 05:44:18 GMT

مردان در صید عشق به وسعت نامنتهایی نامردند

همین که مطمئن به تسخیر قلب زن شدند،

مردانگی را در کمال نامردی به جا می آورند.

دکتر شریعتی

پ.ن:

انتظار

proxima2007 — Fri, 02 Oct 2009 12:06:18 GMT

انتظار

ثانيه هارو نشمار واسه كسي كه رفته

خوب ميدونم عزيزم، دوريش واست چه سخته

اما كسي كه رفته، برگشتنش تو خوابه

بايد كه باورت شه، آرزوهات سرابه

كجا ميخواي بري و دنبال اون بگردي

چرا تورو نخواستش ؟ تو كه بدي نكردي‌؟

ارزش اون چشاتو با گريه پائين نيار

حروم نكن روزاتو با حسرت و انتظار

خودش كه نيست خيالش پس چرا زنده باشه

اون كه پي بهونه ست بهتره بره جدا شه

رفت تورو تنها گذاشت خواست غمتو ببينه

تو هم دعا كن براش به روز تو بشينه

سهم تو نبوده، به پاي اون بسوزي

اميد نداشته باشي كه برگرده يه روزي !

نفرين نكن بدون كه خدا هواتو داره

يه روز تو سرنوشتش درد، تو دلش ميذاره

پ.ن:

سپاسگزارم

proxima2007 — Sun, 20 Sep 2009 13:20:18 GMT

کاغذ سفید را هر چه قدر هم که تمیز و زیبا باشد کسی قاب نمی گیرد ،

برای ماندگاری در ذهن ها باید حرفی برای گفتن داشت.

پ.ن:پروردگارا خوشحال و سپاسگزارم

دو...

proxima2007 — Thu, 13 Aug 2009 21:15:18 GMT

اگر کسی را دوست دارید به او بگویید ، زیرا قلب ها از حرفهایی که ناگفته می مانند ، می شکنند!

پ.ن:

از تمام دوستان سپاسگزارم.

نقد زندگی کن!

proxima2007 — Sun, 19 Jul 2009 19:39:18 GMT

ادب و حکمت را شعار خود ساز تا بهترين اهل زمان شوي و به نيکان ملحق گردي.

پ.ن:

همیشه نقد زندگی کن ،این جمله رو تو یه وبلاگ خوندم خیلی به دلم نشست از اون موقع سعیم بر این بوده نقد زندگی کنم و مدیون کسی نباشم اما تو دو مورد آدم همیشه کم میاره یکی در برابر پروردگار که همیشه بدهکاریم و نمیتونیم شکر نعمت و عبادات به جا بیاریم و دیگری در برابر آدمهایی که دوستمون دارن.

چه ضعیف و ترسو میشم گاهی،هیچوقت دوست نداشتم بد کسی رو بگم و اسم کسی رو بیارم اما گاهی بعضی آدمها اونقدرعصبانیت میکنن که نمیدونی چیکار کنی چقدر بدم میاد وقتی به این حد تنزل میکنم و مجبور میشم در مورد کسی که حضور نداره حرف بزنم چه خوب باشه چه بد.

جمله ی بالا رو یادم نیست از کیه اما ادب،واژه ای شده که این روزها دیگه معنایی ندارد.

کاش باران ببارد تا غبار از این سرزمین زدوده شود.

دوستای خوبم دعا کنید داییم تو ICU بستری شده همش ۲۳ سالش بیشتر نیست.

راه

proxima2007 — Wed, 15 Jul 2009 17:39:18 GMT

پ . ن:همیشه فکر میکردم اشتباه کردم و دنبال نیتش بودم که خیر بود یا نه اما مهم نیست نیت دیگران خوب یا بد مهم اینه که قدم درست برداری و اونجور که یاد گرفتی عمل کنی و هیچ قضاوت خوب و بدی نداشه باشی اینجاهست که قلبت آروم میشه. رویای هستم اما هیچوقت دوس ندارم خودم گول بزنم به خودم دروغ بگم،ایمان پیدا کردم تصمیمم اشتباه نبوده.

این روزها کار چه سخت شده و چه چیزها که نمیبینی ونمیشنوی. دیگه حتی سایبان هم جذاب نیست.

این ترانه یه حس خاص داره برای من شاید چون

قنوت بسته آسمون به قامت ستاره
رو بوم کعبه ربنا نفس نفس می باره
اگه که سبزه فدک اگه می چرخه فلک
اگه خدا نسیمشو سپرده به قاصدک
بهونه ی تمومشون مهر علی و زهرا ست